sowa

Biskupi Kościoła Rzymsko-Katolickiego w Polsce będą pewnie też chcieli dowiedzieć się o jakich to środowiskach „niekoniecznie chrześcijańskich i katolickich” mówi się dzisiaj w taki sam zawoalowany sposób, jak za czasów prześladowania Kościoła przez komunistów mówiło się o środowiskach wolnomularskich, masońskich, tzw. dziwnych towarzyszy.

11. września br. rozgłośnia watykańska przypomniała, że 6 bm. w wieczornym wydaniu niedzielnych "Wiadomości" telewizji polskiej przekazano informację o odradzającej się rodzimej masonerii, jak również o rzekomej zmianie stosunku Kościoła katolickiego do wolnomularstwa oraz o papieskim błogosławieństwie, udzielonym polskim masonom.

W związku z tym faktem Radio Watykańskie zakomunikowało, że powyższa wiadomość jest po prostu zwykłą manipulacją, podobną do praktyk tygodnika "NIE".

Oficjalne źródła w Stolicy Apostolskiej przypominają, że Ojciec św. z reguły nie udziela błogosławieństwa organizacjom wolnomularskim, czy też innym, które w swojej działalności zakładają walkę z Kościołem.

Jeśli zaś ktoś otrzymał personalnie grzecznościową odpowiedź na swój list, został potraktowany jako osoba prywatna - i nie można tego w żaden sposób interpretować jako odpowiedź czy błogosławieństwo dane organizacji.

Tą drogą redakcja polska przestrzega również ludzi wierzących w kraju przed każdą podobnie tendencyjną informacją, która zmierza do wprowadzenia w błąd opinii publicznej.

Słowo Powszechne Pismo Codzienne, Warszawa wtorek 15.09.1992 r. Cena 1000 zł
EMPIK

Komunikat N.12.121/06 wyraźnie stwierdza, że „działalność, o której wyżej, podejmowana z pominięciem lub wbrew przepisom prawa kościelnego, uważana jest za bezprawną, szkodliwą dla Kościoła i podlegającą sankcjom kanonicznym, a władzy kościelnej daje podstawy do domagania się naprawienia szkód. Sprawca tych działań pozostaje w konflikcie z prawem kanonicznym i ponosi wszelką odpowiedzialność za jej skutki, w tym również finansowe, cywilnoprawne, karne czy karno-skarbowe.

Dowolna interpretacja obowiązującego prawa kościelnego (np. że zdanie Kościoła nie ma nic do rzeczy w takich sytuacjach) wprowadza w błąd wiernych i jest współdziałaniem, a niekiedy zachętą do działań niezgodnych z prawem”.

Wypaczanie sensu Komunikatu Nuncjatury Apostolskiej, która wyraźnie wystąpiła w obronie zagrożonej egzystencji  Kościoła Rzymsko-Katolickiego w Polsce,  i sugerowanie Polakom, że Przedstawiciel Watykanu angażuje się w sprawy jakiegoś radiowęzła, jest grzechem ciężkim, jeżeli dokonuje tego prof. Broda w „Naszym Dzienniku”, a pospolitą podłością, kiedy robią to polskojęzyczne media.

Zastępowanie Ewangelii, Dobrej Nowiny Jezusa Chrystusa synkretycznymi nowinkami ekumenicznymi nie jest prostą i dobrą drogą dla Kościoła Rzymsko-Katolickiego w Polsce. Sobór Watykański II ustanowił wprawdzie instytucje Rad Parafialnych, duszpasterskich. W żadnym miejscu tekstu Konstytucji, Dekretów i Deklaracji Soboru Watykańskiego II , ogłoszonego drukiem przez Wydawnictwo Pallotinum w 1968 r. na 768 stronach nie ma mowy o żadnych „Radach Patronów” z udziałem żydów, ateistów i nieokreślonych jasno przedstawicieli środowisk „niekoniecznie katolików i chrześcijan”.

Kościół to MY, rzeczywistość złożona, bosko-ludzka, społeczność widzialna ustanowiona przez Boga żywego Jezusa Chrystusa.

Święty Piotr w pierwszym liście napomina: „Starszych więc, którzy są wśród was, proszę, ja również starszy, a przy tym świadek Chrystusowych cierpień oraz uczestnik tej chwały, która ma się objawić: paście stado Boże, które jest przy was, strzegąc go nie pod przymusem, ale z własnej woli, jak Bóg chce; nie ze względu na niegodziwe zyski, ale z oddaniem; i nie jak ci, którzy ciemiężą gminy, ale jako żywe przykłady dla stada”. 5,1-3.

Katolicy w Polsce przyoblekają się w pokorę; starsi w Kościele to Biskupi, uczestnicy Konferencji Episkopatu Polski, do których należą decyzje w przypadku instytucji o zasięgu ogólnopolskim.

Stefan Kosiewski

Frankfurt nad Menem, 10.01.2006